Fatih Altaylı süper bir yazı yazmış. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.

Benliğimden yükselen bu ateş
Yakıyor alışık değilim seni görmeye

Yaşıyorum, Yaşıyorum

Her yanımda hissediyorum seni
Soluduğum havayı yoğunlaştırdığını
Hislerime tutunuyorum
İyileşen bu kalbin tadını çıkarıyorum

Ellerim süzülüyor havaya
Ve beni sevdiğini fısıldıyorsun
Ve ben gizli yerimize doğru
Solup gitmeye başlıyorum

Müzik beni çekiyor
Şarkı söyleyen melekler seninle yalnız olduğumuzu söylüyor
Ben yalnızım seninle ve melekler deYaşıyorum
Yaşıyorum

Her yanımda hissediyorum seni
Soluduğum havayı yoğunlaştırdığını
Hislerime tutunuyorum
İyileşen bu kalbin tadını çıkarıyorum

Böyle ağlıyorum
(Kutlu)
Işık beyaz
Ve seni görüyorum

Yaşıyorum
Yaşıyorum
Yaşıyorum

Her yanımda hissediyorum seni
Soluduğum havayı yoğunlaştırdığını
Hislerime tutunuyorum<
İyileşen bu kalbin tadını çıkarıyorum

Al elimi
Sana veriyorum
Şimdi sahipsin bana
Her neysem tümüme
Beni asla terk etmeyeceğini söyledin
İnanıyorum sana
İnanıyorum

Her yanımda hissediyorum seni
Soluduğum havayı yoğunlaştırdığını
Hislerime tutunuyorum
İyileşmiş bu kalbin tadını çıkarıyorum

“All Around Me”
My hands are searching for you
My arms are outstretched towards you
I feel you on my fingertips
My tongue dances behind my lips for you

This fire rising through my being
Burning I’m not used to seeing you

I’m alive, I’m alive

I can feel you all around me
Thickening the air I’m breathing
Holding on to what I’m feeling
Savoring this heart that’s healing

My hands float up above me
And you whisper you love me
And I begin to fade
Into our secret place

The music makes me sway
The angels singing say we are alone with you
I am alone and they are too with you

I’m alive
I’m alive

I can feel you all around me
Thickening the air I’m breathing
Holding on to what I’m feeling
Savoring this heart that’s healing

So I cry
(Holy)
The light is white
(Holy)
And I see you
I’m alive
I’m alive
I’m alive

And I can feel you all around me
Thickening the air I’m breathing
Holding on to what I’m feeling
Savoring this heart that’s healing

Take my hand
I give it to you
Now you own me
All I am
You said you would never leave me
I believe you
I believe

I can feel you all around me
Thickening the air I’m breathing
Holding on to what I’m feeling
Savoring this heart that’s healed

Teoman Han, Mete Han, Kiok Han… Terzioğlu muhteşem bir iş çıkarmış. Sadece üçüncü kitap birazcık yavan kalmış diğerlerine göre. Ama Mete Han gibi bir insanın ardından gelen bir kişinin hayatı da babasına göre biraz daha yavan kaçınılmaz olarak.

Teoman Han, Hunları ilk kez birleştiren lider. Oğlu Mete Han büyük olumsuzluklarla savaşarak, içinde bulunduğu zamanın çok ötesinde bir devlet organizasyonu oluşturmuş bir lider. Muhtemelen gelmiş geçmiş tüm Türkler içinde en önemli birkaç tanesinden biri.

Mete Han’ın MÖ 230 civarlarında doğmuş olduğu düşünülürse yaptıkları belki daha iyi takdir edilebilir. Günümüze kadar gelen Türk devlet ve ordu geleneğinin kurucusu.

Eğer tarihi okul kitaplarındaki ezberlenen savaş tarihleri olarak görmekten sıkıldıysanız… Kuru bilimsel ifadelerle ruhsuz metinler olarak görmekten sıkıldıysanız… Tarih kitabı adı altında sırılsıklam tarafgirliklerden ve buram buram duygu sömürülerinden yıldıysanız… Terzioğlu’nun kitaplarından tarihimizin ilk devletinin kuruluş zamanlarında doğru bir yolculuğa çıkın. Memnun kalacaksınız.

Terzioğlu’nun çalışmalarını takip etmek isterseniz: http://ahmethaldunterzioglu.com/

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 10.000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 4 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Öyle ya, bilimin kendisi şüpheci yaklaşımı gerektirir. Bilimin kendisiyle ilgili, ya da daha doğrusu etkileriyle ilgili şüpheci yaklaşmak da doğru olmalı bu durumda.

Mesela Avrupa’daki sosyal bilimlerin gelişiminde toplum hayatına olan etki konusunda ciddi şüphelerim var. Avrupa’nın kendini yeniden üretebilme yeteneği konusunda bu çalışmaların etkisi iyi incelenmeli. (ABD’de aynı etkiyi görmediğimi söylemeliyim.)

Avrupa’da aile yapısının büyük ölçüde çözülmesi, toplumun kendini yeniden üretmekte zorlanır hale gelip göçmen çalışanlara muhtaç konuma gelmesi ve bir yandan da çok derinlerde hala çok güçlü bir şekilde saklı olduğunu düşündüğüm Avrupa-merkezci ve hatta ırkçı yaklaşımların göçmenleri hazmedememesi… Avrupa’nın biliminin Avrupa’nın bu sorunları konusunda nasıl bir faydası oldu acaba?

1. Yahudilere ve İsrail’e yönelik vehmedilen ‘beceri’

2. Kendi ülkemize ve insanlarımıza yönelik vehmedilen ‘becerisizlik’

Kimseye ırk ya da din olarak karşı değilim, yaftalama, sınıflama, aşağılama çabası içinde de değilim. Ama insaf!

Son yüzyıla kadar tüm dünyada kendine bir devletlik yer edinememiş, dünyanın en horgörülmüş milletlerinden olmuş ve asırlarca sürünmüş bir millet var. Sizce bu hangisi?

Devlet olduğundan beri vatandaşlarına bir huzurlu ortam oluşturamamış, bir türlü savaş ve terör geriliminden çıkamamış, komşularıyla ölümüne düşman durumunda olan bir devlet var. Sizce bu hangisi?

Faizle ilgili olarak kendinden olmayanları insan yerine koymadığı için, kendi dininden olmayanlara faizli borç vermekten çekinmediği için tefeciliği meslek edinmişken, tarım toplumundan para toplumuna geçişle bireyleri bankerlik, bankacılık gibi konulara terfi etmiş ve dünyanın yeni halinde çok zengin bireylere sahip olmuş, bu zengin bireylere rağmen hala kendine huzurlu bir ülke oluşturamamış bir millet var, sizce bu hangisi?

Sayılabilecek daha çok şey var, ama bu kadarı yeter sanırım.

Ama yolum Ankara’ya düşünce işim daha zor. Dost Kitapevi’nin kitap dizilimi ve size sunduğu çeşitler, kitap almadan çıkmayı neredeyse imkansız hale getiriyor.

Bayramdan önceki iki hafta boyunca Ankara’da verdiğim eğitimler sırasında, daha ilk günlerde Bilkent’teki Dost’a uğradım yine. Aldığım kitaplardan biri Bahri Karaçay’dandı: Yaşamın Sırrı DNA.

Genetik ve genetiğin geleceğe etkileri kafamı kurcalayan ana konulardan birisi uzun zamandır. Yazdığım öykülerden birinde (Birleşik Soylar, bu blogda yukarıdaki menüden Eserlerim ve Öykülerim yoluyla erişebilirsiniz. Kısa yol koymuyorum, başka neler var onu da bir görmüş olun menüde…) ve yazmayı düşündüğüm bir romanda genetik önemli bir arka plan oluşturuyor. Kitabı görünce sadece içindekilere şöyle bir göz atarak hemen aldım.

Ankara’da şirketin evinden iftar yemeğini yediğim plazaya gidiş dönüşlerde ve yemekleri beklerken okudum ilk yarısını. Kalanı da Bayram için yaptığım yolculuklarda. Süper bir kitap!

Bölüm başlıklarını ve içeriklerini kısaca sunayım size. Bu konularla ilgileniyorsanız kaçırmayın derim. (Bahri Karaçay’ın ve kitabın resmi web sitesine gitmeyi de tercih edebilirsiniz: http://www.bahrikaracay.com/turkce/ )

1. Bölüm: Üstün Irkı Yaratmak: Eugenik Hareket.
Bu bölümde köpekten değil de sahibinden korkmak gerektiğini bir kez daha anlıyoruz. Sakıncalı olabilecek şey, genetiğin kendisi değil, onu kullananların kafa yapıları. Hitler, genetik kullanmadan da neler yaptı biliyorsunuz… Eugenik hareketin nazilere özgü olmadığını bilmek ve işin detaylarını öğrenmekte fayda var.

2. Bölüm: Ölümsüz Sarmal
DNA’ya giriş

3. Bölüm: İnsanlığın Kökeni: Afrika’da Başlayan Yolculuk
İnsanlığın kökeninin tek bir anne babaya dayandığının bilimsel olarak ispatlandığını okumuştum. Bu bölümde biraz uzak geçmiş anılıp bahsi geçen ispatın genetik açısından nasıl mümkün olabildiği anlatılıyor.

4. Bölüm: Yaşam Kitabının Okunması: İnsan Gen Haritası
İnsanın gen haritasının ortaya çıkarılması nasıl mümkün oldu? Bu ne demek? İş bitti mi, yoksa yeni mi başlıyor? Bu soruların cevapları bu bölümde.

5. Bölüm: Gen Avı: Hastalık Genlerinin Keşfi
Haritayı okumak için gidilmesi gereken yolda önemli bir menzil. Öte yandan genetik bilgilerinin pratik olarak insan yaşamını etkileyen önemli bir uygulama alanı…

6. Bölüm: Kanser
Genetikle ve genetik mutasyonlarla ilgili belki en önemli ve yaygın hastalıklar grubu.

7. Bölüm: Altın “Yumurtlayan” Koyun
Şu kopyalama işi nedir, öğrenelim. Nasıl gelişti? Ne gibi etkileri olabilir? Bitkilerde bu işi aslında binlerce yıldır nasıl yapıyoruz?

8. Bölüm: Duyguların Molekülleri
Beyne doğru ilerleyelim…

9. Bölüm: Hafıza Hapı
Sıra Rainman’de. Gerçek Rainman’i tanıyın. Zihinsel kusurlardan sonra zihinsel süper yetenekler… Hafızayı mükemmel hale getirmek genetik olarak mümkün mü? Peki her şeyi hatırlamak aslında iyi mi?

10. Bölüm: Kök Hücreler: Tedavide Mucize
Sadece kök hücrelerin ne olduğunu, nasıl çalıştığını ve gelecek on yılları nasıl dönüştüreceğini hissetmek için bile bu kitabı okumaya değer.

11. Bölüm: Gen Yüklü Truva Atı
Genetik tedavi. İnsanların genlerine nasıl müdahale edilir? Hastalıkları tedavi için bu müdahale nasıl kullanılabilir?

12. Bölüm: Ölümsüzlüğün Genleri
Genetik yöntemlerle insan ömrü birkaç katına çıkabilir mi?

13. Bölüm: Genlerle Çevrenin Dansı
Kalıtım mı? Çevre mi? Tek yumurta ikizleri bile çevreden nasıl etkilenerek birbirinden farklılaşıyor?

14. Bölüm: Epigenetik: Kalıtımın Genler Üstü Boyutu
Genler tamamen aynıyken enzimler nasıl farklılaşır? Yiyip içtiklerimizin önemi… Annenizin siz anne karnındayken yedikleri torununuzu nasıl etkiler?

Bölümlerden sadece iki üç tanesi ilginizi çekmiş olsa bile, bu kitabı kesinlikle okumanızı öneririm.

Son olarak bilimsel bir kitap olmakla birlikte, konuyla ilgili ön bilginiz olmadan da okuyabileceğiniz, gayet akıcı yazılmış bir kitap olduğunu belirteyim.

Zor olan konu bulmak değil de, daha çok sizi harekete geçirecek konuyu bulmak. Harekete geçirdiği gibi, aylarca üzerinde yazmaktan da yılmayacağınız bir konu olmalı.

Uzun bir yolculuğa çıkarken yol arkadaşını iyi seçmek gerekir. Aksi taktirde yol bitmez, bitse de kendimiz de tükenmiş oluruz. Hikaye gibi daha kısa soluklu bir şey yazıyorsanız, tekrar tekrar başa dönmek o kadar da sakıncalı olmayabilir. Ama romanda özellikle çok yol aldıktan sonra, böyle olmuyor baştan başlayayım demek kolay değil.

Siz en iyisi, önce bir bolca konu bulun kendinize. Sonra içlerinden seçerek ilerleyin.

Konu bulmanın o kadar çok yöntemi var ki, burada sadece bazılarını örnek olarak verelim:

- Ya şöyle bir şey olsaydı… diye düşünün. Benim bu konuda aklıma gelen çok ilginç bir konu, ya Amerika’daki Yellowstone bölgesi patlarsa idi. Bir yanardağ değil, düpedüz çok geniş bir mağma bölgesi olan bu alandaki bir patlamanın Kuzey Amerika’daki yaşamı büyük ölçüde yok edeceği söylenir. Acaba nasıl bir dünya ortaya çıkardı…

- Başlık atmayı seviyorsanız, başlık atın! Victor Hufgo’nun Sefiller yazısının sanıyorum bir kilisede bir duvara yazılı ‘kader’ yazısından esinlendiği söylenir… Tek bir kelime… Tabii altını doldurabileceğiniz bir başlık olmalı.

- Aklınıza gelen ve size ‘yakın’ gelen isimlerden (cins ya da özel) bir liste yapın. Bakın bakalım bu listenin ortak odağı ne… Sizi nereye yönlendiriyor?

- Damarınıza basan sorunları düşünün. Çevre mi çok önemli sizin için? Genetiği değiştirilmiş bitkilerin insanlığın geleceğini tehdit edeceğini mi düşünüyorsunuz? Damarınıza yeterince basan bir konu, yazmanın da daha kolay olacağı bir konu olacaktır.

- İzleyin. Aklınızdan resimler ya da sahneler geçirin. Gündüz gözüyle rüya görmeye bırakın zihninizi. Bakalım beyniniz size neler sunuyor?

- Dinleyin. Benzer şekilde zihninizi serbest bırakıp cümleler duyun. Bilinçaltınızdan yükselen cümleleri, kelimeleri dinleyin. Bakalım sizi nereye götürecekler?

- Karakterler düşleyin. Çevrenizden, medyadan, zihninizde yaratabileceğiniz karakterleri düşleyin. Sizi harekete geçirecek, ilginizi çekecek bir karakter ve çevre karakterler harekete geçme noktanız olabilir.

- En iyilerden çalın. Klasikleri okuyun, onları günümüzde düşünün. Uyarlayın.

- Tarzları karıştırın. Yahşi Batı yapın. Mesela müslüman olmuş bir vampir acaba napardı?

- Ana eğilimleri takip edin. Önümüzdeki yıllarda ısınacak konuları yakalamaya ve onlar üzerine yazmaya çalışın.

- Gazeteleri, interneti karıştırın. Gerçek hayat öyküleri bazen en karmaşık olay örgüsünden daha karmaşık olur. Fikir alın.

- Araştırın. İlgilendiğiniz kurgu dışı konuları araştırırken, bunlar üzerine bir kurgu yüklemeyi deneyin.

- Üzerinde gerçekten yazmak istediğiniz şey nedir, onu düşünün…

- Tutkulara göz atın. Bir amaca kilitlenmek, bir insanın sevgisine tüm ömrünü adamak, bir keşif için canını ortaya koymak…

- Açılış cümleleri… Başlık gibi açılış cümleleri yazmaya da odaklanabilirsiniz. Onlarca açılış cümlesi yazın. Hangilerinin altı doldurulabilir geliyor, düşünün.

- Çarpıcı bir sahneden çarpıcı bir bölüm yazın. Öncesini, sonrasını, karakterlerini bu ana vurucu anın etrafına örmeyi düşünebilirsiniz.

- Zihin haritanızı çıkarın. Sizin için önemli kavramları bulutlara isim yazın, bulutları oklarla bağlayın. Önemli olanları büyütün. Zihninizin bir haritasını çıkarıp oraya oturacak bir konu bulun.

- Bir son yazın. Birçok son yazın. Bu sonlardan sizi en çarpanına doğru ilerleyecek bir romana başlayın.

- Mesleklerden bazıları üzerine çok şey mi biliyorsunuz? O mesleğin üzerine bir roman düşünün. Çok meşhur bir yazar vardı bir zamanlar. Bazı kitaplarının başlıkları: Havaalanı, hastane, otel…

- Hiçbiri çalışmadı mı? Konu bulamıyor musunuz? Oturup yazmaya başlayın. Hiçbir şey yazamıyorsanız, anlamsız kelime grupları yazın. Beyniniz eninde sonunda mesajı alıp birşeyler döktürmeye başlayacaktır.

Ne olursa olsun… Yazın! Ve yazmayı bırakmayın.

Kendi kendine yardımcı olmayan, kendi sorunlarıyla uğraşmayan bir ülkeye, Avrupa Birliği’nin faydasının ne kadar olduğu ortaya çıktı: Sıfır bile değil, eksi değerlerde… Yunanistan Avrupa Birliği’ne üye olmamış olsaydı, kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmiş olsaydı, muhtemelen şu an daha iyi durumda olurdu.

Psikoloji biliminin gelişimini, temel yaklaşımlarını ve alt alanlarını çok güzel özetleyen bir kitap.

Benim özel önem verdiğim eğitim yaklaşımlarının gelişimini de çok güzel özetlemiş.

1. Pavlov’un klasik koşullanması. Daha mekanik bir yaklaşım ama alışkanlıkları değiştirmek için hala kullanılabiliyor. (Mesela sigaranın kötü tad ya da kusmayla koşullanması gibi…)

2. Skinner’ın edimsel koşullanması. Bu yaklaşımda özellikle pekiştirme konusunun iyi anlaşılması gerekiyor. Skinner cezanın niye davranış değişikliğine sebep olmadığını da iyi açıklamış. Hem de onlarca yıl önce. Ama hala hemen her ülkede, ceza kavramı bilimsel olmayan şekilde ve Skinner’ın açıkladığı gibi olumlu bir etki oluşturamadan uygulanıyor.

3. Bandura’nın sosyal öğrenmesi. Sadece başımıza gelenlerle değil, çevremizde olanları gözleyip başka insanların başına gelenler yoluyla da öğrenmemiz. İnsan bir çukura iki kere düşmez denir ya hani, başkasının düştüğünü gördüyseniz bir kere de düşmemeniz gerekir.

4. Köhler’in bilişsel öğrenmesi. Zihinde tasarlayarak, kavrama yoluyla öğrenmeyi ifade eder.

Bu teorilerin herbiri zamanla ve biraz da bir önceki yaklaşıma tepki olarak gelişmiş. Ama dördünün de insan öğrenmesinde yeri var.